გაპარსვა თანამედროვე მამაკაცების ყოველდღიური ცხოვრების განუყოფელი ნაწილია, მაგრამ იცოდით, რომ ძველ ჩინელებსაც ჰქონდათ გაპარსვის საკუთარი წესი. ძველად გაპარსვა არა მხოლოდ სილამაზისთვის იყო განკუთვნილი, არამედ ჰიგიენასა და რელიგიურ შეხედულებებთანაც იყო დაკავშირებული. მოდით გადავხედოთ, თუ როგორ იპარსავდნენ ძველი ჩინელები.

ძველ ჩინეთში გაპარსვის ისტორია ათასობით წლით თარიღდება. ძველად გაპარსვა ჰიგიენის მნიშვნელოვან ჩვევას წარმოადგენდა და ხალხს სჯეროდა, რომ სახის სისუფთავის შენარჩუნება დაავადებებისა და ინფექციების თავიდან აცილებაში დაგვეხმარებოდა. გარდა ამისა, გაპარსვა რელიგიურ რიტუალებთანაც იყო დაკავშირებული და ზოგიერთი რელიგიური შეხედულება მორწმუნეებისგან ღვთისმოსაობის გამოსახატავად წვერის გაპარსვას მოითხოვდა. ამიტომ, გაპარსვას მნიშვნელოვანი მნიშვნელობა ჰქონდა ძველ ჩინურ საზოგადოებაში.

ძველ ჩინელებში გაპარსვის წესი თანამედროვე დროისგან განსხვავდებოდა. ძველად ადამიანები გაპარსვისთვის სხვადასხვა ხელსაწყოს იყენებდნენ, რომელთაგან ყველაზე გავრცელებული იყო ბრინჯაოს ან რკინისგან დამზადებული საპარსი. ეს საპარსები, როგორც წესი, ერთპირიანი ან ორპირიანი იყო და ადამიანებს მათი გამოყენება წვერისა და თმის შესაჭრელად შეეძლოთ. გარდა ამისა, ზოგიერთი ადამიანი საპარსის გასალესად აბრაზიულ ქვებს ან ქვიშაქაღალდს იყენებდა, რათა პირი უფრო სიმკვეთრე ყოფილიყო.

ძველ ჩინეთში გაპარსვის პროცესი თანამედროვე დროისგან განსხვავდებოდა. ძველად გაპარსვას, როგორც წესი, პროფესიონალი დალაქები ან საპარსები ასრულებდნენ. ეს პროფესიონალები, როგორც წესი, სახის კანისა და წვერის დასარბილებლად საპარსის გამოყენებამდე ცხელ პირსახოცებს იყენებენ. ზოგიერთ მდიდარ ოჯახში ადამიანები ასევე იყენებენ სუნამოს ან სანელებლებს გაპარსვისთვის სურნელის დასამატებლად.

ძველი ჩინელების მიერ გაპარსვისადმი მნიშვნელობის დანახვა ზოგიერთ ლიტერატურულ ნაწარმოებშიც შეიძლება. უძველეს ლექსებსა და რომანებში ხშირად გვხვდება გაპარსვის აღწერილობა და ხალხი მას ელეგანტურობისა და რიტუალის გამოვლინებად მიიჩნევს. ძველი ლიტერატურის წარმომადგენლები და მეცნიერები გაპარსვის დროს ჩაის სვამდნენ და ლექსებს კითხულობდნენ და გაპარსვას კულტურული მიღწევის გამოვლინებად მიიჩნევდნენ.